آزادكیش

نویسنده : سروش
تاریخ : پنجشنبه 28 اردیبهشت 1396 11:29 ق.ظ
سفلگان این خاك را عذر بنه ك همیشه بوده اند و در هر جا، خاصه در روزگاران فترت. خراسان را ب یاد میآوری اگر، با فردوسیها ب یاد آر و شاهنامه ها و آرمان ایرانشهرشان، با ابومسلمها و خیزشهایی ك این آرمان را زنده نگه داشتند، با خیامها ك -نه حتی امروز- بی پیرایه اندیشیدند، با سربداران ك روح آزادگی و غرور این قوم را پاس داشتند، با بیهقیها و وام داری هویت و ادبمان از ایشان، با شجریانها و اوج آفرینشهای هنر این خلق كهن، با اخوانها ك در "زمستان" این "سنگستان" "بر حكومتها" ماندند، با شفیعی كدكنیها ك در كار گردآوردن "بادآورده ی این خرمن آتش زده" در جهدند هنوز...
"ب دور ما ك همه خون دل ب ساغرهاست"، مرا ب یاد آوردی اگر، و "پنداشتی ك ریشه ی پیوند من گسست"، بدان  "در خون من غرور نیاكان نهفته است"، و آگاه باش ك "در سینه ام هزار خراسان نهفته است"...