آزادكیش - دغلكاران

نویسنده :سروش
تاریخ: شنبه 15 خرداد 1395 09:55 ق.ظ
همین الان داشتم در حین تمرین ساز، مستندی از شبكه ی مستند میدیدم با موضوع رقابتهای انتخاباتی مجلس. به گمانم مربوط به همین انتخابات اخیر بود. بخشهایی از سخنرانیهای تبلیغاتی پنج شش كاندیدای موجود شهرستان ابهر را نشان میدادند. با مردم هم گفتگوهای كوتاهی انجام داده بودند در موضوعات مربوط به انتخابات و نماینده ها و... . چند ویژگی به طور عمده مشهود بود؛ یكی آن كه حضرات عموما سخنرانیهای با لحن حماسی و شاعرانه را در دستور كار داشتند. دیگر آن كه بدون نام بردن، در كوبیدن رقبا اهتمام میورزدند و انصافا ایرادهای خوبی هم میگرفتند. مسئله ی دیگر، لحن شاكیانه و معترض و طلبكارانه ی حضرات از وضعیت موجود و مسئولان و... بود. هر كسی نداند، گمان هم نمیبرد این آقایان و خانم كاندیدا، خودشان نیز از جمله ی مسئولان و كار به دستانند! بدترین چیز هم وعده های بیخود و توخالی این جنابان بود، از جنس همان وعده هایی كه زیر سوالشان میبردند. یكیشان كه به گمانم رأی اول را آورد، میگفت "یكی (كاندیدا) در فلان روستا گفته من جوی آب زمینهای شما را لایروبی میكنم! كار نماینده كه این نیست. ما باید كارهای بزرگ انجام بدهیم. ما باید مشكل بیكاری را حل كنیم. مشكل اقتصادی را حل كنیم و..." و انصافا تنها نكته ای كه در نقد این گونه مدعیات از میان سخنان كوتاه مردم عادی در این فیلم میشد درآورد، این كه این بزرگواران مدعی، اساسا نیت چنین خیررسانیهایی را ندارد.
عمده ی مردم ما نمیآیند حساب و كتاب كنند و حضرات را به چالش بكشند كه برنامه ها و راهكارهای شما برای تحقق شعارهایتان چیست؟ كسی نمیآید بپرسد كه ای آقای كاندیدا، تو در مقام یك نماینده ی تنها، چگونه و با چه راهكاری میخواهی مشكل بیكاری این شهرستان را حل كنی؟ گویی به عقل این جماعت رأی دهنده نمیرسد كه مگر مشكل بیكاری و اقتصادی، مختص همین شهرستان است كه یك نماینده بتواند آن را حل كند؟! ملت خوش خیال، مشكل را تنها نداشتن نیت خیر در دولتمردان و یكی نبودن حرف و عمل میدانند! آیا جز این است كه مسئله ی اقتصاد و معیشت مردم باید در سیاست گزاریهای كلان -در درجه اول- حل و فصل شود؟ جز این است كه امنیت سرمایه گذاری، حمایتهای قانونی و دولتی از تولید و صنعت خصوصی، مقابله ی راست راستكی با قاچاق كالا و... باید ایجاد شود تا چرخ اقتصاد بچرخد؟ حالا به فرض كه مجلس در رأس امور هم باشد، یك نماینده منفرد چه خاكی میخواهد بر سر مشكلات بكند؟ نمیخواهم بحث سیاسی داشته باشم اما تا یك جماعت متحدی (مثلا حزب) وجود نداشته باشد كه در انتخاباتها هدف و برنامه ی یكدستی را دنبال كند و در وزن كشی با دیگر گروههای سیاسی، به كنش و واكنش و همگرایی و واگرایی بپردازد، قاعده ی بازی همین میشود كه یك عده بروند در موسم انتخابات وعده های توخالی بدهند و مردم هم بدانند قرار نیست دردی دوا شود. وقتی گروه شناسنامه دار و سابقه داری وجود داشته باشد، دیگر مشخص است كی به كی است و شعارها و اهداف فی البداهه آفریده نمیشوند و رأی دهندگان میتوانند در یك افق مشخص زمانی و كشوری، با دست به انتخاب بزنند و یك كاندیدا نمیتواند هر چه دلش خواست وعده بدهد و سر مردم را شیره بمالد.
خلاصه كه با دیدن این فیلم و سخنان كاندیداها با خود میگفتم عرصه ی سیاست ما به چه دغلكارانی مانده است!!!


ابزارک های وبلاگ

قالب وبلاگ

  • کل بازدید:
  • بازدید امروز :
  • یازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل مطالب :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :