آزادكیش
 
نویسندگان
مدتها بود كه مجال و حال دست نداده بود به روز كنم. از لطف و عنایت دوستان و احوالپرسی و پیگیریشان خوشحالم و نیز سپاسگزار.
دوستان به كه ز وی یاد كنند دل بی دوست دلی غمگین است (پروین)
در بحث پیش رو بی مطالعه و بی نظر نبوده ام. در میانه ی نوشتن به ذهنم آمد كه به جای ارائه ی تحلیل خودم، بحث و نظر را به مخاطب واگذارم. در ضمن این بحث چیزی نیست كه من مطرح كننده اش باشم؛ پیشتر مطرح شده و در این سالها مقایسه های چندی نیز انجام گرفته.
***

برصندلی نشسته و در كم رمقی صبح سر در جیب خویش فرو برده و از ترس این كه مبادا میان یا كهنسالی را ببینم و ناچارِ اخلاقی جایم را به او بدهم، سر بر نمیاوردم! ساعتهای طولانی سرپا بودنِ پیش رو، آدمی را به چنین حساب و كتابهای سخیفی وسوسه میكند كه حتی از بیانش نیز حس خوبی ندارم. سرم كه به زیر بود، در این دو روز یاد گرفته بودم به كفشها و به پاها توجه كنم. با این حال فكرم و حواسم جای دیگر بود! قطار در یكی از ایستگاهها كه نگه داشت، بلندگوی ایستگاه به صدا درآمد "ایستگاهسبلان، ایییست گاااهِ سَبَلَن، مسافران گرامی جهت ... (اینجایش یادم نیست و با هر رقم شعاری هم میشود این قسمت را پر كرد) از خرید از دستفروشان جداً خودداری فرمایید!". این متروداران و ایستگاهچیان در حالی زبان به نصیحت مردم میگشایند كه واگنهایشان مملو از انواع دستفروش است! یادم است چند سال پیش كه ساكن تهران بودم و استفاده ام از مترو خیلی كمتر از این روزها بود، خیل دستفروشان و رفت و آمدشان در طول قطار و صدای بی انقطاع و ناتمامشان برایم برهم زنندگان آرامش و سكوت مترو بودند.
بلندگوی ایستگاه را میگفتم؛ قید "جدا" مرا به فكر فرو برد. یعنی اگر میگفت "از خرید از دستفروشان خودداری فرمایید"، جمله معنای "نخرید" را نداشت؟! و آیا جز این است كه نخریدن یك امر قطعی است و نسبیت ندارد؟ و مگر حتی كم خریدن -حتی ذره ای- به معنای نقضِ خریدن نیست؟ پس چرا جمله هایی از این دست كه برای یك امر واضح و مشخص و قطعی، قیدهای تأكید میآورند، در جامعه ما بسیار شنیده میشوند؟! مثلا یك جایی میبینیم نوشته "NO SMOKING" و فارسیش میشود "سیگار نكشید یا دخانیات مصرف نكنید" اما در ترجمه ی فارسیش مینویسند "از مصرف دخانیات اكیدا خودداری فرمایید."! از مستقیم بودن جمله ی انگلیسی و هرچه نامستقیمتر و طولانیتر و رودربایستی دارتر بودن برگردان فارسیش كه رسم ماست، بگذریم، واقعا چرا ما جمله هایی از این دست را موكد میكنیم در حالی كه دست كم نمونه های انگلیسیش ساده، مستقیم و بی تأكیدند؟ چنین رویه ای چه ویژگی فرهنگی، اجتماعی و شاید اجتماعی-زبانی ما را بازمیگوید؟ و آیا پیش گرفتن این رویه نادرست است؟

[ پنجشنبه 23 اردیبهشت 1395 ] [ 08:41 ق.ظ ] [ سروش ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ


آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب