نویسنده :سروش
تاریخ: چهارشنبه 28 بهمن 1394 10:06 ق.ظ
به هر كوچه پس كوچه ای كه درون میشوی، آرایشگاه زنانه میبینی. فرقی هم ندارد كجای شهر. درونشان را كه ندیده ام، لیك تفاوت آرایشگاههای مركز و حاشیه شهر در شیك و پرطمطراق بودن تابلو و در ورودیشان است. وانفسای زندگی است و رستخیز نقش زن در زندگی و اجتماع. چه تلاش حقیرانه ای اما كه جز راهی پر رهرو، پیش پای سالكان نیست. نتیجه كسادی است و یأس.
از میان مشتریان فروشگاه خودم، بسیارند آنانی كه در این یك سال و اندی كلاس رفته و آرایشگاه زده اند. عموما هم ناراضی و لیك امیدوار، چون خود من. ما نیز خود در كنار بسیاری دیگر به خود وعده میدهیم كه باید سختیها را تحمل كرد، طول میكشد تا كارت بگیرد، زمان میبرد تا جا بیفتی... اما چه معصومانه چشم مینهیم بر شنیده ها و دیده ها از  آنانی كه مغازه ی شان را جمع میكنند، یا آرایشگاهشان را. این راهها گنجایش این همه رهرو ندارند. ناچاران از درماندن ناچارند.
و چه بسیارند آنانی كه خودآرایی آموخته اند و هزینه ی آرایشگاه را دیگر تقریبا از سبد كالای خانوار حذف كرده اند. بیچاره رهروان. راه هم باریكتر شده است!
این روزها ذات بازار آزاد در این بازار کم جان خود مینمایاند و هر روز یك فروشگاه بزرگ افتتاح میشود. فروشگاههایی كه همه چیز میفروشند و البته ارزانتر. حتی محصولات آرایشی. بماند كه فروشگاههای بزرگ یا زنجیره ای آرایشی هم در شهر كوچك ما پشت سر هم به میدان میآیند. عرصه بر خرده پاها تنگتر میشود و تنگتر. سالها كاركردن تا كسب اعتبار، دیگر شرط جاافتادن نیست. تاریخ بازار ورق خورده است.
دوستان پیشنهادی اگر دارند، جویای کار نو استم.


ابزارک های وبلاگ

قالب وبلاگ

  • کل بازدید:
  • بازدید امروز :
  • یازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل مطالب :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :