تبلیغات
آزادكیش - تغییر در نظام جهانی

آزادكیش

نویسنده : سروش
تاریخ : پنجشنبه 8 بهمن 1394 10:17 ق.ظ
یكی از دغدغه های عمده ی بشریت امروز، افزایش جمعیت افسارگسیخته است. طرفه این كه این افزایش جمعیت در حوزه های جغرافیایی آفریقا، آسیای جنوبی، آسیای جنوب شرقی، خاورمیانه و... است كه همان جمعیت اندك اما بی كیفیت این مناطق هم، خود باری است بر دوش بشریت.
چند روز پیش داشتم به این نكته میاندیشیدم كه یك جمعیت آفریقایی كه افزایشش مایه ی نگرانی است، چقدر مصرف دارد؟ چقدر از منابع كره ی خاك و انرژی را به خود اختصاص میدهد؟ یك آمریكایی پرمصرف را در نظر بگیرید كه هر سال ممكن است گوشی موبایلش را عوض كند، چند دست لباس بخرد، چقدر مواد خوراكی مصرف كند و چقدر اسراف، هر چند سال یك ماشین بخرد، اصلا هر كدام از اعضای خانواده یك ماشین شخصی دارند و... و در ازایش از همان جمعیت آفریقایی مایه ی نگرانی، یك گروه مثلا 5نفره را در نظر بگیرید؛ در یك سال چقدر میخورند؟ چقدر پوشاك مصرف میكنند؟ چقدر مواد خوراكی مصرف و چقدر اسراف میكنند؟ اصلا ماشین دارند؟ و...
بی شك سهم یك آمریكایی میانگین، از سهم یك جمعیت چند نفری آفریقایی بیشتر است. حتی اگر یك نفر اروپایی باكلاس صرفه جو را در این مقایسه به جای آمریكایی پرمصرف بگذاریم، تنها نرخ تناسب است كه احتمالا تغییر میكند وگرنه اصل تناسب یك به چند همچنان برقرار است. میخواهم به این نتیجه برسم كه مسئله، فقط افزایش جمعیت و یا كیفیت الگوی مصرف نیست. فراتر از آن، انسان امروزی استاندارد و صرفه جو، نوع زندگیش مصرفی را باعث میشود كه وقتی در ابعاد جمعیتی حال حاضر بشر در نظر گرفته شود، فاجعه ای است كه تخریب و زیر و رو كردن زمین را در بر دارد.
یك گوشی موبایل كه ممكن است چند ده دلار بیشتر پولش نباشد، آب، نفت، مواد معدنی، انرژی و... بسیاری برای ساختنش صرف شده. یك لباس نیز چنین است. یك وعده ی غذایی نیز هم. اروپا و آمریكای شمالیی كه محیط زیستش پاكتر از بیشتر جاهای دنیا است و شهرهایش تمیز است، نمیتواند با انتقال بسیاری از صنایع و آلایندگیهایشان به كشورهای در حال توسعه گریبان خود را از باری كه بر دوش بشریت و محیط زیستش گذاشته است برهاند. مصرف عمده همچنان در همان كشورها است. اصلا اگر این مصرف نباشد، نظام اقتصاد كنونی جهانی و بازار آزاد -كه بر تولید و مصرف هر چه بیشتر استوار است- نمیتواند دوام یافت. شاید باید این نظام را تغییر داد تا روند اوضاع دگرگون شود. آن هم تغییری كه چشمه ی پیشرفت فنی و شاید پیشرفتهای دیگر بشر را كه از صدقه سر این نظام است، كور نكند.


پنجشنبه 15 بهمن 1394 09:44 ب.ظ
نکته ای که اشاره کردید و بصورت تکنیکی "اثر انگشت روز محیط زیست" نامیده می شود خیلی مهم است. (نمی دانم این اصطلاح را در فارسی چطور ترجمه کرده اند.) درست است، شیوه زندگی یک امریکایی، یک اروپایی و یک مثلا ترکمن با هم فرق دارند و اثر انگشت متفاوتی روی محیط زیست دارند اما در کنار این موضوع یادمان باشد که واقعیت دیگری هم هست: مدیریت محیط زیست و حفظش در کشورهای جنوب دنیا واقعا اسف بار است. از مدیریت منابع آبی، مدیریت منابع زمینی و مدیریت منابع فسیلی شروع کنیم تا برسیم به عادت ساده و معمولی آشغال ریختن!! شما در طبیعت آسیا از دماوند گرفته تا هیمالیا که بروید آشغال فراوان می بینید. مردم مغولستان مثلا عین مردم خودمان برایشان کوهستان ها را پر از آشغال کردن عادی می دانند. و الی اخر!
دردسر ها و پارامترهای متغیر یکی دو تا نیستند متاسفانه!
سروش :
درود بر شما. شما یک روی دیگر قضیه را هم گفتید. سپاسگزارم.
شنبه 10 بهمن 1394 12:17 ب.ظ
یکی از مسایلی که روی ازدیاد جمعیت تاثیر دارد,مسایل عقیدتی و قومی هست.یعنی هنوز هم قدرت را در جمعیت زیادتر میبینند و هر طایفه ای میخواهد جمعیتش زیاد تر باشد.
بنظرم من کره زمین را سزمایه دارانی کنترل میکنند که شکستن این چرخه مصرف اصلا به نفعشان نیست.
سروش :
با سخن شما هم نظرم اگر چه باید برای این مدعا سند ارائه داد.
جمعه 9 بهمن 1394 04:58 ب.ظ
کلن بشر یکی از موجودات به شدت مضرر و مخرب برای زمین و محیط زیست و سایر موجودات زنده س. امیدی به انقراضش هم نیست.
سروش :
بله، همینطوره كه میفرمایین. ولی به نظر من بشر با پیشرفتش، تواناتر میشه و این توانایی میتونه در راه بد هم استفاده بشه. مثلا اگر یك دیوانه ای سكان یك سیستم موشكی هسته ای ر در دست بگیره و بتونه شلیك بكنه...
پنجشنبه 8 بهمن 1394 02:18 ب.ظ
سلام
فکر نمی کنم همچین تغییری بوجود بیاد
سروش :
و این یعنی نابودی!
پنجشنبه 8 بهمن 1394 11:16 ق.ظ
جمله دوم :طرفه این که.......متوجه نشدم.

نظر شما صحیح ،اما من همیشه فکر میکنم با همین نظامی که فعلن حکم فرماست، مردم آفریقا و آسیای جنوب شرق وخاورمیانه و ....که به تعبیرشما جمعیت بی کفایت نام دارند،چرا یاد نمی گیرند زاد وولد رو کمتر کنند که لااقل یه نسل کمتر زجر بکشند؟
سروش :
طُرفه به معنای "ویژه و خاص"ه.
من هم با شما هم نظرم. پیشتر هم تو نوشته هام نظری مشابه نظر شما ر ابراز كردم.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر